Ik wil iets met je delen. Iets dat ik best spannend vind.
Omdat het niet ‘af’ is, en dus kwetsbaar.
Ik heb geen idee waar dit zal eindigen.
Toch voel ik dat ik dit wil delen met je.
Omdat dit even goed deel is van het leven
(een deel dat veel te weinig belicht wordt als je het mij vraagt),
dus here we go:
Telkens ik mijn jaartraject Dare to Bloom begeleid, ga ik zelf ook weer doorheen alle thema’s. Telkens op een diepere laag.
Zo ook dit jaar, en ook over het thema ‘good girl behavior’. De Good Girl is het meisje dat doet wat verwacht wordt. Dat leert wat de leraar zegt en het netjes toepast. Dat haar best doet om te slagen, om in het rijtje te lopen. Want zo denkt ze dat ze zal slagen in het leven. Zo zal ze aanvaard worden. Succesvol zijn.
(Dat is wat ze denkt, ook al weten jij en ik dat dat niet klopt).
Allemaal hebben we zo’n Good Girl in ons. Ook ik. Nog steeds, na al die jaren van persoonlijke groei. Ze is niet hetzelfde meisje als vroeger. Want ik ben enorm geëvolueerd, en zij evolueerde mee.
Ze werd subtieler. Ze is er niet meer op elk domein van mijn leven. Op veel vlakken ben ik meer die rebel geworden die zegt wat ze denkt, ook als dat een moeilijke boodschap is. De vrouw die doet wat haar hart haar ingeeft, ook al is dat niet wat verwacht wordt.
En toch merk ik één groot levensdomein waar de Good Girl wel nog heel fel speelt. Heel subtiel, en tot voor kort heel onbewust.
Het is het domein van Wildflowers.
Niet hoe ik er sta als workshopbegeleider of coach. Daarin ben ik keihard mezelf, en doe ik wat voor mij kloppend voelt. Gegrond, vanuit mijn innerlijk leiderschap.
Waar die Good Girl het wel nog voor het zeggen heeft, is alles wat te maken heeft met ‘business management’ en marketing. Dat zijn petjes die je er automatisch bij krijgt als je ondernemer wordt, maar waar je niet per se om gevraagd hebt, en waar je je ook niet altijd thuis in voelt. Ik althans niet.
En net daar zit mijn Good Girl keihard aan het stuur: ze laat me allerlei cursussen volgen. Boeken lezen. Advies toepassen. Marketing, business, branding, strategieën. Met die thema’s is ze zo hard bezig. Ongemerkt neemt ze al wat op haar af komt gretig in zich op en denkt ze ‘oké, dit is wat ik leer, dus zo moet het. Netjes toepassen. Punten verdienen. Slagen.’
Dus dat doet ze. Elk advies wil ze kennen en volgen. Ook wanneer die tegenstrijdig zijn. Ook wanneer ze niet passen bij die andere delen van mij. Mijn innerlijke kracht. Mijn authentieke zelf. Mijn innerlijke rebel die keihard gaat voor wat ZIJ wil en die zich niet aantrekt van wat de business goeroes zeggen.
Plots zag ik het zo helder, mijn innerlijke strijd: de strijd tussen mijn Good Girl die de regeltjes volgt en mijn authentieke, wijze zelf die het vooral op haar eigen manier wil doen.
Dus ik nam een beslissing:
ik ga experimenteren.
ik ontsla mezelf van de verplichting.
Niet enkel van de verplichting om bepaalde regeltjes te volgen, maar zelfs van de verplichting tot wat dan ook. Ik geef mijn innerlijke Good Girl even vakantie.
Het kan me even (voor onbepaalde tijd) niet schelen wat ik schrijf, hoe ik het schrijf, hoe ik het de wereld instuur.
Ik.
trek.
het.
me.
niet.
aan.
En ik leer.
Ik heb geen idee waar ik zal eindigen.
Hoe lang ik dit zal doen.
Wat er zal veranderen.
Geen enkel idee.
Het enige wat ik weet is dat ik ervoor koos om mijn Good Girl op vakantie te sturen, en het stuur door te geven aan mijn nieuwsgierige, speelsje ikje. Die onderzoeker in mij die niet leeft om te slagen in het leven, maar simpelweg om te voelen wat klopt. Om te voelen wat er gebeurt in mij als ik mezelf dit toesta.
En heel eerlijk: ik weet niet goed waarom ik dit met je deel. Mijn Good Girl zou het ongetwijfeld niet op deze manier vertellen.
Want ik heb geen tips.
Geen antwoord.
Geen afgewerkt verhaal.
Enkel veel vraagtekens.
Spannende vraagtekens.
Maar wel spannend op een goede manier.
Spannend op een manier die heel open voelt.
Spannend op een manier waarop mijn speelsheid en nieuwsgierigheid volop kunnen stromen.
Ik denk dat ik dit met je deel omdat ik eerlijk wil zijn. En wil zien wat het me brengt om ook op zo’n moment heel authentiek te zijn tegenover je. Zelfs hierover, over één van de meest kwetsbare delen in mijn leven.
Het deel waar ik niet zelfzeker ben.
Waar ik niet weet of ik wel goed doe.
Waar ik zo zoekend ben dat het niet schoon meer is.
Misschien herken je het wel. Dat Good Girl gedrag. Dat automatisch doen wat verwacht wordt. Het braaf toepassen van regels die eigenlijk niet van jou zijn.
Stiekem hoop ik misschien dat dit aanstekelijk werkt. Dat als ik dit uitspreek, jij misschien ook iets uitspreekt wat al een tijdje in je zit. Ook al is het tegen jezelf. Want dat is het allerbelangrijkste.
Als dat zo is, stuur je me dan een berichtje?
Ik wil graag horen hoe dat bij jou gaat. En vertellen over mijn zoektocht, als je dat wil.
Ik voel me best naakt nu. Maar misschien is naakt door het leven gaan zo slecht nog niet 🙂
Liefs,
Anja
ps. om misverstanden te vermijden: dit is geen aankondiging dat Wildflowers stopt of verandert. Het is een eerlijke momentopname van wat nu leeft in mij. En dat ik even helemaal bloot op papier gooi.
pps. Full disclosure: mijn Good Girl maakte me er ook op attent dat ik dit best nog zou aanpassen: de stijl is niet consistent. Ik gebruik het woord ‘keihard’ veel te vaak. En zo zijn er nog wel een aantal onregelmatigheden. Maar zoals je ziet, paste ik ook die niet aan. Mijn Good Girl is er niet blij mee. Allesbehalve. Als ze zou kunnen stampvoeten, ze zou het doen. Keihard
