Je hebt een droom.
Je wil bijdragen aan een warmere wereld.
Maar die stem in je hoofd houdt je tegen.
Je hebt een droom.
Je wil bijdragen aan een warmere wereld.
Maar die stem in je hoofd houdt je tegen.
"Wie ben ik om...?"
"Wat zullen mensen denken?"
"Ik ben er nog niet klaar voor."
"Eerst moet ik nog..."
Je weet wat je wilt: je eigen business, die carrièreswitch, dat boek schrijven, die leidinggevende functie.
Je voelt dat je iets in de wereld te zetten hebt, een missie te realiseren.
Maar je hoofd houdt je tegen.
Zelfkritiek.
Perfectionisme.
Twijfel aan jezelf.
Uitstelgedrag.
Allemaal patronen die je klein houden.
En zo blijf je zitten. Met dat knagend gevoel dat je steeds verder komt te staan van je droom.
En zo ook van jezelf...
Maar wat als dat anders kon?
Als je innerlijke criticus niet langer je vijand zou zijn, maar je bondgenoot?
En wat als jij daardoor wél die stap zet waar je tot nu toe nooit toe kwam?
